Es isch Faschingswochenende ond dr Schorsch frâgt sich, ob’s guat isch, dass’r en ra evangelischa Gegend lebt, wo mr koi ausschweifende katholische Fasnet feiert. Also bleibt’s Häs, was’r net hât, em Schrank, ond narret wird dr Schorsch bloss, wenn heut’ sei Lieblingsveroi mit dem rota Brustreng gegen die Karnevalsjecken aus Köln net gwennt.
A bissle heitre Reimerei därf’s trotzdem am Faschingssamstag sei, ond da isch’s guat, dass’r des „Lied der Schwaben“ entdeckt hât: „Kennst Du das Land wo jeder lacht, wo man aus Weizen Spätzle macht, wo jeder zweite Fritzle heißt, wo man noch über Balken scheißt, wo jede Bank ein Bänkle ist und jeder Zug ein Zügle, wo man den Zwiebelkuchen ißt und Moscht trinkt aus dem Krügle, wo ,daube Sau’, ,leck mi am Arsch’ in keinem Satz darf fehlen, und sich die Menschen pausenlos mit ihrer Arbeit quälen, wo jeder auf sein Häusle spart, hat er auch nichts zu kauen; und wenn er 40, 50 ist, dann fängt er an zu bauen! Doch wenn er endlich fertig ist, schnappt ihm das Arschloch zu! O Schwabenland, gelobtes Land, wie wunderbar bist du.“
Hellau, Alaaf, Tschähoi, Narri-Narro, Ahoi, Alla Hopp ond â guate Woch’ ond em Herrgott sein Sega.
